29 May 2014

Bacasız Kapı





Bir kapısı olmalı bu kentin, istediğinde vurup gidebileceğin.

Çok üzgünüm saf ve temiz duygularla sevemiyorum. Unutana kadar sevebilirim, aklımı yitirene kadar sevebilirim ya da ne bileyim işte sanki kavuşmuşuz gibi..  Sanki sesini görmüşüm gibi. Sanki köprüden önceki son çıkıştaymışım gibi.. Seviyorum demek kusurlu bir şey dilimizde. 

Çok ince çizgilerle beni öldürebileceklerini bilmeyen adamlar tanıdım. Bilemezlerdi. Bundan yüzmilyononbeşbinyirmisekizgün ? Ay ? Yıl ? Ah boş versene konuşamadığın şeylerin şerefine içebileceğini sanıyorsan yanılıyor olmalısın! Sanki kanatlarımı papatyalara eş tutmuşta uçuramamışlar gibi. İğrençliğinizden nefesimi tutmak istiyorum. Uzanır gibi olan ellerinizi görmemek için bıraktığım gözlerim, uzatmayışınızdan değil tutunamayışımdan kördü..  Kimse bilmiyor unutabildiğimi, inan bana yazmayabilirdim de yine de boğulduğum deniz olamıyorum hala bu yüzden gelebilir misin? Ya da ne bileyim işte siktiret! Gönüllü düşüyoruz her ayrılığa! Belki de bundan yüzmilyononbeşbinyirmisekiz Gün ? Ay ? Yıl ? Sonra çoktan unutulmuş olacaksın. Kanında solacak düşüncelerin! Şimdi oturup sökebilirsin sevgi geçiremediğin tırnaklarını! İntiharın başka bir yöntemine gücüm yok!

Ağaçlar vardı biliyorum, güzel denizler mavisiyle karasıyla birleştiren denizler. Ah diyorum hani bir seslensen ama yok olamaz çünkü hayaletler hep suskundur. Dünyada var olamayacak kadar cennetti sesin! Dünyada var olamayacak kadar cehennemdi kalbin!

Ne diyorduk; Bir kapısı olmalı bu kentin, istediğinde vurup gidebileceğin.

Ben Rue

Burada olmadığımı biliyorum ama nerede olduğumu da bilmiyorum..




RuE/Mayıs2014
Devamını Oku »

28 May 2014

O Ne

Hiç bilmediğin gecelere uyanıyorum,
Hiç tatmadığın uykulardan uyanıp.

Hiç bilmediğin kabuslara uyanıyorum,
Hiç tatmadığın rüyalardan uyanıp.


Bu gece o gece …


Acıyor diyorum.
Çok acıyor.
Nasıl dayanıyorum biliyorum.
Neden katlanıyorum biliyorum ama geçmeyişini anlamıyorum.
Kapa diyorum ışıkları gerekirse tıka kulaklarını.
Sevgini hiç bir şey ile çarpma, bölmeye bile gerek yok.
Beni sevebilirdin din din dindin beni kırdındın dın ıdndın  demek bile gereksiz.
Belki olması gereken budur.
Belki yitirirsem önemsizliğimi yeniden uyanabilirim.
Arkayı dönüp gitmek daha kolay sanki.
Herkes için böyledir. Herkes gider.
Halt yemiş o gidemeyenler.
Yanıltmaya fırsat vermeliyim gözlerime.
Belki yanılırda kayar!
Üfff rahat bıraktın beni.
Alıştım buna.
Kitap okumalıyım çok okumalıyım.
Hala acıyor.
Burnumun direği sızlıyor.
Kalbime iniyor.
İniyor kalbime.
Ama geçmiyor.
Geçip gitmekte başarılı olanlar yol alıyor.
Su uyuyor.
Yine de uyumuyor parmak uçlarım.
Kalbiniz diyorum çok acımasız.
Alaka mı bulamadın.
Sorunsuz sevgilerin gereksiz kelimeleri.
Takılmamak lazım.
Arada bağ olmayınca her şey anlamsız gelir.
Anlamsız mı?
Anlamak için bilmek gereksiz.
En azından biliyorum neden çıldırmadığımı.
Biliyorum hoşça kal gereksiz.
Varmış o kadar
.



Anlamını bilmediğim ama sezinlediğim bir kelimeye küfrede küfrede uyumaya çalışıyorum.  




RuE/Haziran2014
Devamını Oku »