14 Mar 2014

Geçer



Avuçlarında çizilmemiş kaderinle kaldığında,
Gözlerinden döküldüğünde son nefesin..
Parmak uçlarında birikmeye başlayan acıyı hissettiğin de..
Tüm seslere kulaklarını tıkadığında..
Geçer..

İnsan kalbi nankördür. Kırılmayan hangi nokta varsa gider onu bulur. Özenle hazırlar önce, sonrasında kırılacak noktada hazırdır kırılmaya. Yaralar oluşur, oluşturulur. Kabuk bağlanması beklenir. Sonra bir vazgeçiş, yarayı bağlamaktan vazgeçen kabuklar…
*
Kapalı kaldığında tüm kapılar.
Kilitler üzerinden kitlendiğinde,
Sıkıştığında dört duvarın sessizliğinde.
Bir çığlığa sığındığında..
Biter..

İçinizde kocaman bir sessizlik, bir çığlık kadar yakın. Bir tek siz kalırsınız sıkıştığınız acıların gökyüzü sessizliğinde. Tüm sancılar tanıdıktır hâlbuki yakın zamanda terk etmiştir sizi baharın bilindik kokusu biter. Ay ışığı biter, yıldızlar sarılsa bile..  
*
Konuşulacak bir şey kalmadığında.
Sessizliğe büründüğünde dualar.
Söylenecek her şeyin bir cevabı olmadığında,
Cevapların sorulardan kaçtığı her an,
Gider..

Tüm duaların aynı kişiye çıktığı zamanların geride kaldığı her gece biraz daha sarılırsın kimsesizliğine. Tüm sesleri sustursan da konuşur içindeki her nefes. Kirpiklerinin arasından bakmaya çalıştığın her an yeni bir onsuzluğa uyanırsın. Her seferinde bir öncekinden daha çok yakar canını rüyalar. Unutmaya çalıştığın her gönül gibiden öteye geçmez. Sever gibidir ama gider gibi değildir.
*
Geçer gibi yapar, geçer sanırsın.
Bir gece uykundan uyanır, sigaranı yakarsın.
Yine aynı rüyaya uyursun, kabuslara sarılarak…


RuE/Mart2014

2 yorum: