8 Kas 2012

Beynimdeki Ur





**
Kalabalıklardan nefret ediyorum. Böyle ortamlarda aklımı durdurup başka bir boyuta geçiyorum. İşe yarıyor. Aklımdaki tüm sorunları, etrafımdakilerin can sıkıcı muhabbetlerini, her şeyi yok sayabiliyorum ve inanmaz kimse ama mutlu oluyorum. Ben böyleyim hiç değişmedim. Değişmeyi de düşünmüyorum. Beni böyle bilirler böyle kabul ederler. Ne yaşamış olursam olayım, canımı en çok yakandan ya da en az acıtanından hiç fark etmiyor artık. Boş koymak deyimini öğrenip hayatıma geçireli çok oldu. Şimdi bu masada otururken etrafımdaki insanlara orada olduğumu kanıtlar gibi gülümsüyorum. Oysa aklımdan geçen binlerce cümleyi dudaklarıma sığdırmaya çalıştığımı bilselerdi benden nefret ederlerdi! Ama kimse okuyamaz ki  aklımı ve kimsede  beynimde ki  (ur)umu göremez. Bunu da kendim yaptım (ur)ladım kendimi. Bir dünya yarattım ve onu beynime yerleştirdim ve o olmazsa ölürüm!
**
Aklımdan geçen cümleleri yorumlarken bir gölge hissediyorum gözlerimin üzerinde. Başımı kaldırıp bakıyorum. Kızıl saçlarıyla, mavi gözleriyle bana bakıyor. “-Merhaba” diyor. Bir merhaba da ben konduruyorum gözbebeklerine. Onu çok iyi hatırlıyorum. Bana yaptığının bir önemi yok. Bize yaptıklarının önemi büyük. Yaşayabileceğimiz ne varsa hepsini yok etti. Şimdilerde onların hayalini bile kuramıyorum. Oysa zor değildir biriyle beraber uyandığının hayalini kurmak ama yok! Yasaklandı gidişinin ardından hayal kurmak, beceriksizliğe vurdu kendini beynim. Kendiyle oyunlara da böyle başladı. Bir gülümseme yerleştirip dudaklarıma, gözlerini kapatıyorum  gözlerime. Boş bir masaya geçiyoruz. Sessizliği o bozuyor. “- belki zor olacak bu konuşma ama inan seni gördüğüme sevindim.” Ben de diyorum. Yalan söylemeye da can sıkıntısıyla başlamıştım. Yine gidişinin ardından.
Konuştukça konuşuyoruz. Gülümsemem gerçekliğinden gelmeye başlıyor. Konuşurken lafını bölüyorum;               “-Özlemişim.” Sessizlik bulaşıyor bu cümlemden sonra. Başını öne eğiyor. Saçları dökülüyor göz çukurlarına. Acele etmeden kalkıyor masadan. Arkasından hoşça kal diyor. Gözlerime çevirmeden gözlerini.
**
Kendimi kaybedecek gibi oluyorum. Birinin sesiyle kendime geliyorum. Kızıl saçları, mavi gözleriyle bana bakıyor.
-İyi misiniz?
-İyiyim.
- Tekrar özür dilerim.
-?
Biraz şaşırarak söyleniyor.
-Dengemi kaybedip size çarptığım için.
-Önemli değil diyorum.
**
Avuçlarıma baktıkça aklımdakilerin çoğaldığını hissediyorum. Aklımdakilere yetişemiyorum. Ne tür bir oyun kuruyorum anlamıyorum. Büyük ihtimalle de hiç bir zaman anlamayacağım. Sadece tek bir gün anlamlandıracağım onu da başarırsam!
O gün bugün!
Bugün deli olasım var! Biri beni deli etsin!


RuE/Eylül2012

13 yorum:

  1. Rue..

    Beni mi yazdın?

    Benim hayallerimi mi yazdın?

    Yoksa çaresizliğimi mi?

    Tıpkı dediğin gibi beynimde küçük bir hayal dünyası var. Ve ben günümün çoğunu orada geçiriyorum. Çok az zaman gerçeklere dönüyorum..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çaresizlik olarak düşünme
      eğer gerçekler insanın canını yakıyorsa
      kendi dünyamız bize avuntu olur..

      Sil
  2. Ve biz aslında hep deliyiz belli etmiyoruz.

    Sende konuşmuyor musun hayallerinle? Bazen neden bu şekilde güzel oluyorsun diye hayale kızıp sitem etmiyor musun sonra gerçeğe düştüğünde hayale küsüp seni bir daha kurmayacağım çünkü canım çok yandı demiyor musun?

    Biz zaten deliyiz Rue..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Keşkeler dilimden dökülüyor
      olsaydı ya istediğim gibi diye
      ama bazen senin istediklerin başkalarının istemedikleri oluveriyor
      sen olsun diye dua ediyorsun başkası olmasın diye..

      sevgilerimi gönderiyorum sana..

      Sil
  3. Blogumda gördüm izleyenler içinde sizi az önce..Ve renklerime ekledim..Çünkü ''biri beni deli etsin diyen'' depresif yazılar ilgi alanıma girer..
    Tşk ederim..Ve deli edecek bir şeyler ekleyemedim üzgünüm :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bende sizi nur hanımın blogunda tavsiye üzerine izlemeye almıştım=)
      hoşgeldiniz..
      deli etmek için sebep çok
      deli olmak için az..

      sevgiler murat bey..

      Sil
    2. Hoş buldum, deliler kadar özgür, delice sevdalı olmak vardı ya, olamadan göçüyorum işte..

      Güzel zamanlar diliyorum..Tşkler.

      Sil
    3. önce yaşarsın sonra deli olursun =) olmadan göçmezsin=)

      Sil
    4. bazen de yaşayamadan deli eder seni yaşamak istediğin..:)

      Sil
    5. Delirmeye bahane aramayalım =)

      Sil
  4. İnsan ırkı olarak akıllı olduğumuzu söyleyemem ama bazılarımız deli de değiliz. Biz arafta kalanlarız galiba.
    O yüzden seni delirtebilecek birisi çıkarsa söyle de beni de delirtsin. Arafta kalmak hiç hoş değil. Hele ki geçmişten gelen bir "ur" varsa insanın beyninde ve hayallerinde...

    YanıtlaSil
  5. arayalım boş ver, akıllı olduk da ne oldu :)

    YanıtlaSil