8 Kas 2012

Beynimdeki Ur





**
Kalabalıklardan nefret ediyorum. Böyle ortamlarda aklımı durdurup başka bir boyuta geçiyorum. İşe yarıyor. Aklımdaki tüm sorunları, etrafımdakilerin can sıkıcı muhabbetlerini, her şeyi yok sayabiliyorum ve inanmaz kimse ama mutlu oluyorum. Ben böyleyim hiç değişmedim. Değişmeyi de düşünmüyorum. Beni böyle bilirler böyle kabul ederler. Ne yaşamış olursam olayım, canımı en çok yakandan ya da en az acıtanından hiç fark etmiyor artık. Boş koymak deyimini öğrenip hayatıma geçireli çok oldu. Şimdi bu masada otururken etrafımdaki insanlara orada olduğumu kanıtlar gibi gülümsüyorum. Oysa aklımdan geçen binlerce cümleyi dudaklarıma sığdırmaya çalıştığımı bilselerdi benden nefret ederlerdi! Ama kimse okuyamaz ki  aklımı ve kimsede  beynimde ki  (ur)umu göremez. Bunu da kendim yaptım (ur)ladım kendimi. Bir dünya yarattım ve onu beynime yerleştirdim ve o olmazsa ölürüm!
**
Aklımdan geçen cümleleri yorumlarken bir gölge hissediyorum gözlerimin üzerinde. Başımı kaldırıp bakıyorum. Kızıl saçlarıyla, mavi gözleriyle bana bakıyor. “-Merhaba” diyor. Bir merhaba da ben konduruyorum gözbebeklerine. Onu çok iyi hatırlıyorum. Bana yaptığının bir önemi yok. Bize yaptıklarının önemi büyük. Yaşayabileceğimiz ne varsa hepsini yok etti. Şimdilerde onların hayalini bile kuramıyorum. Oysa zor değildir biriyle beraber uyandığının hayalini kurmak ama yok! Yasaklandı gidişinin ardından hayal kurmak, beceriksizliğe vurdu kendini beynim. Kendiyle oyunlara da böyle başladı. Bir gülümseme yerleştirip dudaklarıma, gözlerini kapatıyorum  gözlerime. Boş bir masaya geçiyoruz. Sessizliği o bozuyor. “- belki zor olacak bu konuşma ama inan seni gördüğüme sevindim.” Ben de diyorum. Yalan söylemeye da can sıkıntısıyla başlamıştım. Yine gidişinin ardından.
Konuştukça konuşuyoruz. Gülümsemem gerçekliğinden gelmeye başlıyor. Konuşurken lafını bölüyorum;               “-Özlemişim.” Sessizlik bulaşıyor bu cümlemden sonra. Başını öne eğiyor. Saçları dökülüyor göz çukurlarına. Acele etmeden kalkıyor masadan. Arkasından hoşça kal diyor. Gözlerime çevirmeden gözlerini.
**
Kendimi kaybedecek gibi oluyorum. Birinin sesiyle kendime geliyorum. Kızıl saçları, mavi gözleriyle bana bakıyor.
-İyi misiniz?
-İyiyim.
- Tekrar özür dilerim.
-?
Biraz şaşırarak söyleniyor.
-Dengemi kaybedip size çarptığım için.
-Önemli değil diyorum.
**
Avuçlarıma baktıkça aklımdakilerin çoğaldığını hissediyorum. Aklımdakilere yetişemiyorum. Ne tür bir oyun kuruyorum anlamıyorum. Büyük ihtimalle de hiç bir zaman anlamayacağım. Sadece tek bir gün anlamlandıracağım onu da başarırsam!
O gün bugün!
Bugün deli olasım var! Biri beni deli etsin!


RuE/Eylül2012
Devamını Oku »

2 Kas 2012

Uyku Hali..





Aptallığına doymazsın,
Tek bir cümle dudaklarında ölür.
Helal olsun be helal.
Olmadı sağlık olsun deriz,
Sağlığımıza içeriz..
İnandığımız yalanlar yanımıza kar mı kalır?
Bunu da yorumsuz bırakalım gitsin..
Şimdi sadece uyutulduğum için değil de,
Sustuğum için uyuyorum..
Sevgiler benden,yalanlar sizden..
İyi uykular bana..

RuE/Kasım2012
Devamını Oku »