23 Mar 2012

Korkularımı Özenle Seçiyor Hayat..





Rüyalarım hayra çıkmıyor yokluğunda,
Kabuslarım gözbebeklerimde hayat bulurken..
Bütün gerçekliği sererken hayat gözlerinde;
Ben sadece kâbuslara dalıyorum,
Korkularımı özenle seçerken hayat..

Sorma gitsin;
Çözemediğin tüm gecelerimi..
Yakasını bıraktığım hayaller gün yüzü göstermezken nefesime,
Bırakıyorum kendimi düşman sarhoşluğuna..
Yalandan boyuyorum kirpiklerimde biriken duvarlarımı..
Yalandan büyütüyorum içimdeki çocuğu..

RuE/Mart/2012
Devamını Oku »

13 Mar 2012

Olabilir..




Kadın yere dökülenleri toplamaya başlamıştı. Gözünden akan yaşlarla birlikte aklından geçen cümleler sinirlerini bozmaya yetiyordu. Masanın başında dikilen adam biran önce gitsin istiyordu, gitsin ki kendine kalsın! Adam ifadesini hiç bozmadan bir şeyler mırıldanıyordu. Kadın aniden ayağa kalktı ve adama

-         - Birilerinin yanlış baktığı bir yerde birileri hep yanlış yapar!

Adam umursamaz göründü ama bu cümle beynini işgal etmeye başlamıştı bile. Sert adımlarla oradan uzaklaşıp kapıyı kaparken son hamle olarak göz göze geldiler. Kapı kapanmış adam gitmiş kadın öylece bakakalmıştı.

Bu arada beş numaralı masanın müşterilerinden biri oldukça sert bir şekilde kadını çağırdı. Kadın normale döner gibi göründüyse de içinden kopan fırtınaları sezdirmemeye çalıştı. Ne var ki müşteri çok sinirliydi. Son yirmi dakikadır istediği siparişlerin gelmediğinden şikâyet ediyordu. Kadın onu duymuyordu bile ne söylediğinin bir önemi yoktu. Müşteriyi aniden susturup kapattık! Dedi. Tüm müşteriler çıktıktan sonra kapıyı kapadı. Kendine bir boşluk bulup sigarasını yaktı. İçindeki çığlığı dışarı atmak istiyordu. Boğazındaki düğüm çözülsün!

Adamın içeri girdiğini yanına geldiğinde fark etti. İçindeki çığlık, boğazında ki düğüm oldukları yerde kaldı. Adam konuşmaya başladığında gözyaşları çoktan yanaklarından süzülmeye başlamıştı.

Beni ilk gördüğün anı hatırlıyor musun? Diye sordu adam.

-          -Evet, müşterilerden birinin bir kahve istediğini onu verip veremeyeceğimi sormuştu çalışanlardan biri. Elimde kahve tam bırakırken sen bana baktın ve ben sendeleyip öylece döktüm kahveyi. Ne tuhaf değil mi? Bir kahve döküyorum sen geliyorsun, bir kahve döküyorum sen gidiyorsun. İki kahve arası aşk mı olacaktı bu?

Adam nereden başlayacağını bilemiyordu. Beklediği cevap bu değildi. İçindeki soruları sıralamaya çalışırken…

-          -Hayır, o ilk karşılaşmamız değildi. Lütfen iyi düşün, beni ilk gördüğün anı hatırlamaya çalış.

Kadın anlam veremiyordu bu söylediklerine. Boş gözlerle adama bakıyordu. Adam konuşmaya devam etti ki istediği cevabı alana kadar da edecekti.

-          -Rüyalarını hatırla dedi. Beni rüyalarına çağırdığın geceleri düşün. Aklına kazıdığın adamı hatırla. Gördüklerinin gerçekliğini hatırla!

Kadın duyduklarına inanamıyordu. Bu nasıl olurdu adam tüm bunları nereden öğrendi. Karşısında iki yılını verdiği adam ondan sakladıklarını yüzüne vurmuştu. Kendini kaybetmeye başladı. Baş dönmesi, mide bulantısı, korku ve gözleri karardı. Olduğu yere yığılması uzun sürmedi. Gözlerini açtığında üzerinde ki ağırlık, korku hala onunlaydı. Odasında olduğunun farkına varması uzun sürmedi. Sadece bir rüyaymış dedi. Üzerinde çok uzun düşünmedi. Sanki silinmişti tüm gördükleri..

İş yerine geldiğinde çalışanlardan biri elinde tuttuğu kahveyi kadına uzattı. – bunu beş numaralı masaya götürebilir misin halletmem gereken bir şey var? Kadın kahveyi aldı. Beş numaralı masaya bırakırken müşteriyle göz göze geldi. Elindeki kahveyi düşürmesi uzun sürmedi..

RuE/Mart2012


Devamını Oku »

4K 9. Sayı Konsepti..





4k/KalemKahveKlavye Dergi'nin Nisan-2012 Tarihli 9. Sayısının Konsepti "ÖZ" olarak belirlendi.

Manevi, maddesel, fiziksel, varoluşsal, ruhsal, zihinsel, kişisel ve benzeri bütün serbest alanlarda bir edebi imge ve/veya inceleme konusu olarak ele alınacak "ÖZ" konsepti için metin veya görsel iletmek isteyenler için son tarih 10 Nisan 2012.

Bütün iletişimler: 
kalemkahveklavye@hotmail.com
veya
http://facebook.com/koraysaridogan
 

Devamını Oku »