27 Şub 2012

Zamanın Birinde..









Yalanlar yalnızlıkların koynuna girdiğinde,
Adı aşk olanlar yollarından geri döndü.
Sonbahar yaprakları gibi döküldü yıldızlar,
Ay ışığının rengi laciverde erişir oldu.
Güneş olabildiğince koyu..
Parmak uçları taş kesmiş şiirlerin,
Harfler kendince, sessizliğinde cümlelerin..
Gözlerden okunmasın diye,
Şahit olunmuyor tek bir gözyaşına bile..

Belki de zaman kolluyordu
Aşk
Unutulmak için!




RuE/Şubat2012 

1 yorum: