16 Ara 2011

Anahtarlar..





Gece saat bir gibi telefonun sesine uyandı. Arayan numarayı meşgule atıp bir mesaj yazdı. Yanında uyuyan kadına uzun uzun baktı. Kızıl rengini yakıştırdığı ikinci kadındı. Başka kadınlarda sahipsiz gibi dururken onda olması gereken yeri bulmuş gibiydi. Mercan gözlerinin etrafında dans ediyordu saçları. Kirpiklerinin arasından bakıyordu ve gülümsüyordu. Bir kadın en fazla ne kadar gülümseyebilir. Aşk olduğu sürece mi? Ya biterse bana olan aşkı ya bırakırsa gülmeyi? Ben ne kadar dayanabilirim onsuzluğa.. Yeniden uykuya dalışını izliyorum. Dudaklarından tek bir kelime bile çıkmıyor şaşırmıyorum nerede olmam gerektiğini biliyor. Duvarda ki fotoğraflara takılıyor gözüm son bir yıldır orada çoğalıyorlar. Her güzel anı ölümsüzleştiriyorduk gerçi böyle ayırmak zor oldu çünkü her anımız güzeldi öyle de gidiyor. Hikâyemizi anlatan kanıtlardı aslında onlar.

Üzerimi değiştirip salona geçiyorum. Her zaman yaptığım gibi kapıyı yöneliyorum. Böyle olmak zorunda mıydı? Neden birçok şeyi yapmak zorunda kalıyoruz ve bunlar istemediklerimiz oluyor. Cebimden iki anahtarlık çıkartıyorum biri arabalı diğerinde bir şey yok. Anahtarlığı olmayanla kapıyı usulca kilitliyorum. Sabah uyandığında kendisi içerden açıyor. Onu orada korumasız bırakmak bana zor gelse de arabaya binmem uzun sürmüyor.
Arabayı kullanırken dikkatliyimdir ama bu gece uzun geliyor, gözkapaklarım ağır basıyor. Biran önce gidip uyumak istiyorum. Yüreğimde fark edilmeyecek sırlarla hiç kolay değil uyumak. Aslında böyle olmasını sevmiyorum ama yapabileceğim bir şey yok gibi görünüyor şimdilik. Şimdilik diyorum çünkü bu beni rahatlatıyor. Kalp atışlarım normale dönüyor. Suçluluk duygusu nefesimle geceye karışıyor.

Yüzüme farklı bir gülümseme yerleşiyor kapıya ulaştığımda arabalı anahtarlığımı çıkarıp kapıyı açıyorum. Karanlık çökmüş evime. Tüm duvarlar gece uykusunda. Tüm ışıklar sönük. Parmak uçlarımda yürüyorum kimse uyanmasın diye. Odamın kapısını açıyorum. Elinde ki kitaptan başını kaldırıp bana bakıyor. Gülümsüyor her zaman olduğu gibi.. Uyuyalım diyorum çok yorgunum. Kızıl saçlarını topluyor.  Bezelye yapmıştım sen çok seversin. Tokum diyorum. İş yerinde de bugün bezelye vardı..



RuE/Aralık2011

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder