30 Kas 2011

Hayal..





Yıllardır sigara içen biri olarak neden çakmak taşımadığımı sorguluyorum. Yorucu bir iş gününün ardından eve dönecektim. Yapmak istediğim bir ateş bulup otobüs gelmeden bir sigara içmekti. Otobüs durağına varıyorum. Banklar da oturan kızın yanına yaklaşıyorum.(pardon ateşiniz var mı acaba?). Başını kaldırıyor. Bu gözler hayatımda gördüğüm en güzel gözlerdi. Ateşi uzatıyor. Sigaramı yakıyorum. Yanına oturuyorum. İnsanlar geliyor. Durak kalabalıklaşıyor bir otobüs geliyor ve birçoğu evinin yolunu tutuyor. Önümüzde ki ikinci otobüsten de yolcular iniyor. Tıpkı hayat gibi, birileri yolculuğunu sonlandırıyor birileri yolculuğa yeni başlıyor. Birileri son nefesini verirken birileri ilk nefesini ciğerlerine çekiyor üstelik ağlayarak…

Orada öyle kaç saat oturduk farkında değilim ama saymaya çalıştığım kadarı ile bu giden beşinci otobüs. Evlerine gidecekler gitmişti. Sokakta neredeyse kimseler kalmamıştı. Cebimden sigaramı çıkartıp bir tane de ona uzatıyorum hala kullanıp kullanmadığından emin olmayarak. Alıyor, ateşini çıkartıp önce benimkini sonra kendi sigarasını yakıyor. Konuşmak anlamsız geliyor ama bir yerden başlamak lazım. Nedense hazır hissetmiyorum buna kendimi. O başlıyor sanki söylenebilecek bir şeyler kalmış gibi..
-          Bir kızım var. Adı Nisan. Dedi
-          Bir oğlum var bir de kızım. Küçük olan kız adı Nisan. Dedim.
-          Çok kalamam merak ederler.
-          Yeter mi?
-          Yetmeli mi?

Gözünden yaşlar süzülüyor. Elimle silmek istiyorum ama yapamıyorum. Gözlerim doluyor benimde.
-Ağlama diyorum. Ağlarsan Düşerim!

Soğuk rüzgârı üzerim de hissediyorum. İliklerimden sarsıyor bedenimi. Tüylerim de diken diken. Batıyor bedenime her nefesim. Kızın gözlerini görüyorum. Gülümsüyor bana.

-İyi misiniz? Eğer sigaranızı yakmayacaksanız gitmeliyim. Otobüsüm gelmek üzere.
- A tabi alayım diyorum.
Otobüse binişini izliyorum. Arkasından tek cümle dudaklarımdan dökülüyor.
-Ağlarsan Düşerim!


RuE/Kasım2011


O Şarkı

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder