22 Kas 2011

KatranKara..





Ameliyathanenin kapısında beklerken tam üç saattir sigara içmediğimi fark ettim. Acaba Sinan bunu bilseydi oradan sağlam çıkmayı hızlandırır mıydı? Aklımda tek soru hastane merdivenlerini iniyorum “neden” cevabını kendisinin vermesi için bekleyeceğimi söylüyorum duyduğundan şüphe etmeden.
Köşede elinde sigarası olan adamın yanına oturuyorum. Ateşini isteyip bende yakıyorum. Uzaklaşıyor adam o uzaklaştıkça kendimle savaşım başlıyor. İnsanların beni sevmesine izin vermiyordum. Sinan’a da bunu hissettirdiğimi sanıyordum. Ne aptallık ama!
Ceyda’nın sesiyle irkiliyorum. Canlı müzik için başvuranlar gelmiş. Beni bekliyorlarmış. Aşağıya inerken her zamanki sert bakışlarımı da yanımda götürdüm. Ön masalardan birine geçtim. Başlayabileceklerini söyledim. Onlara bakma gereği bile hissetmemiştim. Hangi şarkıyı çaldıklarını anlayınca kafamı kaldırdım karşımdaydı Sinan. O zaman başına gelecekleri bilseydi aynı tonda bakar mıydı bana? Ayaklarıma nasıl hâkim olamadım, o kemanı oradan nasıl aldım ve nasıl eşlik etmeye başladım. Bana baktığını hissetmemek elde değildi engelleyemedim ne onu ne kendimi. Şarkımız bittiğinde herkesten alkış almıştık. O geldikten sonra o kadar çok şey değişmişti ki kemanım bile ceviz kabuğu rengindeyken yeşil oluvermişti. Oysa ona yeşili sevdiğimi söylememiştim. Haftanın üç gecesi sahne alacaklardı artık. Anlaşma böyleydi. Ama geri kalan günlerde de beni dinlemeye geliyordu. İçim öyle yanıyor ki!


Canımdan çekip alacaklar seni..
Kanım çekilecek damarlarından!
Gözlerinde yitip gidecek benli anılar..
Tutsaklığı bitmeyecek gözkapaklarımın nefesine..
Anlamıyorsun işte
Anlatamıyorum!
Çok korkuyorum!
Korkuyorum!
Uyanmaktan,sensizlikten ve sessizliğe bürünen gözbebeklerinden..
En çokta gözlerimin yeşilinin kayboluşunu izlemenden..
Anlamıyorsun işte!
Suçun yok anlatamıyorum!


O yazmıştı bunu bana… Şimdi öyle iyi anlıyorum ki!


Bugün gelmeyecekti arkadaşlarıyla beraber olacaktı. Sahneye çıktığımda içimde koca bir boşluk oluştu tıpkı ön masada olduğu gibi. Şarkımı söylemeye başlamıştım. Sezen Aksu asla unutulmayacak şarkılarından olan masum değiliz. Bu şarkıyı neden seçmiştim hatırlamıyorum. Gözlerimi kapıya yönlendirdiğimde oradaydı ve garip bir şekilde bana doğru koşuyordu. Bana yaklaştı elini uzattı ben tutamadan silah sesini duydum öylece yere serildi. Şok anı ne kadar sürer ben ne kadar öylece kaldım kolumdan sızan kanın Sinan’ın üzerine düşüşünü ne kadar zaman izledim hatırlamıyorum.
Lanet olası bir adam elindeki silahı neden ateşledi niçin orayı seçti bunu öğrenmedim. Öğrenmekte istemiyorum. Bunun bir açıklaması olamaz. Çünkü o adam yüzünden benim kemanım siyah gözlerimde siyah. Çünkü o adam yüzünden Sinan hep karanlık bakıyor ya da ben öyle sanıyorum çünkü hala uyanmadı!

Çok korkuyorum!
Korkuyorum!
Uyanmaktan,sensizlikten ve sessizliğe bürünen gözbebeklerinden..
En çokta gözlerimin yeşilinin kayboluşunu izlemenden..
Anlamıyorsun işte!
Suçun yok anlatamıyorum!


RuE/Kasım2011


O Şarkı!!


13 yorum:

  1. evet bende çok sevdim.

    YanıtlaSil
  2. katrankara diye geldim, nerelere gittim...

    YanıtlaSil
  3. siyah hep aynı yere çıkıyor..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sonunu henüz bende görmedim ama karanlığın karanlıktan başka bir yolu olabilir mi?

      Sil
  4. siyaha karanlık olarak mı bakıyorsun?

    YanıtlaSil
  5. Siyah karanlıktır kendimce tabi

    YanıtlaSil
  6. gecenin koynunda sakladığı gizliliktir

    YanıtlaSil
  7. güzel bir tanım oldu.. siyahın harika bir zamanını seçtin.. sadelik de yakışmaz mı siyaha?

    YanıtlaSil
  8. :S anacım bu ne be.Okudukca okuyası geliyo insanın.Belim koptuuu,iki büklüm olmuşum farkında olmadan ays

    YanıtlaSil
  9. Teşekkür ederim Plaza Sesi hoş geldin =)

    YanıtlaSil