30 Kas 2011

Hayal..





Yıllardır sigara içen biri olarak neden çakmak taşımadığımı sorguluyorum. Yorucu bir iş gününün ardından eve dönecektim. Yapmak istediğim bir ateş bulup otobüs gelmeden bir sigara içmekti. Otobüs durağına varıyorum. Banklar da oturan kızın yanına yaklaşıyorum.(pardon ateşiniz var mı acaba?). Başını kaldırıyor. Bu gözler hayatımda gördüğüm en güzel gözlerdi. Ateşi uzatıyor. Sigaramı yakıyorum. Yanına oturuyorum. İnsanlar geliyor. Durak kalabalıklaşıyor bir otobüs geliyor ve birçoğu evinin yolunu tutuyor. Önümüzde ki ikinci otobüsten de yolcular iniyor. Tıpkı hayat gibi, birileri yolculuğunu sonlandırıyor birileri yolculuğa yeni başlıyor. Birileri son nefesini verirken birileri ilk nefesini ciğerlerine çekiyor üstelik ağlayarak…

Orada öyle kaç saat oturduk farkında değilim ama saymaya çalıştığım kadarı ile bu giden beşinci otobüs. Evlerine gidecekler gitmişti. Sokakta neredeyse kimseler kalmamıştı. Cebimden sigaramı çıkartıp bir tane de ona uzatıyorum hala kullanıp kullanmadığından emin olmayarak. Alıyor, ateşini çıkartıp önce benimkini sonra kendi sigarasını yakıyor. Konuşmak anlamsız geliyor ama bir yerden başlamak lazım. Nedense hazır hissetmiyorum buna kendimi. O başlıyor sanki söylenebilecek bir şeyler kalmış gibi..
-          Bir kızım var. Adı Nisan. Dedi
-          Bir oğlum var bir de kızım. Küçük olan kız adı Nisan. Dedim.
-          Çok kalamam merak ederler.
-          Yeter mi?
-          Yetmeli mi?

Gözünden yaşlar süzülüyor. Elimle silmek istiyorum ama yapamıyorum. Gözlerim doluyor benimde.
-Ağlama diyorum. Ağlarsan Düşerim!

Soğuk rüzgârı üzerim de hissediyorum. İliklerimden sarsıyor bedenimi. Tüylerim de diken diken. Batıyor bedenime her nefesim. Kızın gözlerini görüyorum. Gülümsüyor bana.

-İyi misiniz? Eğer sigaranızı yakmayacaksanız gitmeliyim. Otobüsüm gelmek üzere.
- A tabi alayım diyorum.
Otobüse binişini izliyorum. Arkasından tek cümle dudaklarımdan dökülüyor.
-Ağlarsan Düşerim!


RuE/Kasım2011


O Şarkı
Devamını Oku »

29 Kas 2011

İki Kadın.. Biri Melek..






Bugün telefonuma gelen ikinci mesaj bu. Dün gecenin güzelliğinden bahsediyor. Gönderen Kadir’di. Tam dört yıldır beraberdik ama dün gece değil! Tamam, ilk mesajı üzerime alınmıştım. Çok güzel aşk sözcükleri sıralanıyordu. Buna hangi kadın hayır derdi ki. İkinci kadına Melek dedim şeytana şeytan olduğunu hatırlatıyor. Sakin durmaya çalışıyorum sigara içmeye yoğunlaşıyorum. Sanki her nefeste geriye sarıyor aklımdakiler. Kendimle konuşmalarım arasında bir mesaj daha geliyor.(Yarın sabah seninle uyanmak istiyorum.) Kadir’in bu yaptığı aptallık mıydı yoksa ondan ayrılmam için çevirdiği bir oyun mu? İşin bu kısmıyla ilgilenmiyorum sonuç ne olursa olsun aldatılıyordum. İlk aldatılan ben olmayacağım gibi sonda olmayacaktım. Şimdi sıra bendeydi ve ben sıramı nasıl salacaktım? Tepkim nasıl olmalıydı? Şimdilik hiçbir fikrim yok..
**
Olabilecekleri tahmin edebiliyorum. Kapı çalacak içeri girecek Kadir’e bir tokat atacak. Daha fazlası olamaz. Kadir’i sevdim aslında ama ne olursa olsun bir ilişki bitmeden diğerine geçilmemeli. Benimde yapmaya çalıştığım bu. Ne kadar başarılı olurum bilmiyorum. Şimdi işin zor kısmı olan soru bu kadın ne zaman gelecekti. Akşam gelme ihtimaline karşın Kadir’in yanına uğrayacağım. Umarım gelir ve biran önce biter. Daha fazla kalamam.
**
Şimdi bir karar verdim. Belki de çoğu kadının yapmadığını yapıp sabahı bekleyeceğim. Güne benimle başlaması için kahvaltıya geldiğimi söyleyeceğim. Geri kalanını hesaplayamıyorum! Sadece aptal gibi hissediyorum ama bu normal değil mi? Peki ya şimdi ben sabahı nasıl edeceğim? Ah melek uyandırdın işte içimde ki şeytanı!

**
Çok güzel bir akşamdı. Kadir sanki farkındaydı bu son akşam yemeğimiz olabilirdi. Kadir uyuyor yanında ben varım kadın gelmedi! Neden gelmiyor mesajlar yetmedi mi anlamasına? Aptal mıydı yoksa? Sabah yedi gibi Kadir’i uyandırıyorum. Aç karnına sigara içmeyi sevmiyorum ama bu sabah farklı. İkimiz de yakıyoruz birer tane. Uykulu gözlerle bakıyor bana benimse aklımdakiler dökülüyor dilimin ucundan. Telefonunda ki numaraları bir günlüğüne değiştirdiğimi söylüyorum. Kadir anlamıyor ya da şok dediklerinden yaşıyor ama ayılması uzun sürmüyor kapı zili çalıyor. Onu neyin beklediğini artık oda biliyor. Bense üzerimi giyiyorum kadının içeri girmesini bekliyorum.
**
İçerde beni neyin beklediğini biliyorum. Kapıyı Kadir açıyor. Melek evde mi bilmiyorum. Farklı bakıyor bu sabah bana tıpkı benim baktığım gibi. Yaptığı aptallığın farkına varmış olmalı. İçeri giriyorum hiç konuşmuyoruz. Odadan Melek çıkıyor hala tepkisizim akşam koltuğun üzerine bıraktığı çantasını alıp aynanın karşısına geçiyor. Eksik kalan yanları var. Çantasından kırmızı rujunu çıkarıp belirgin bir şekilde dudaklarına sürüyor çok ilginçtir ki yakıştırıyorum bu rengi ona. İkimizde hala tepkisiziz sanki film sahnesi kapıdan çıkışını izliyoruz. Camdan görüyorum bina çıkışında çantasından defter olduğunu düşündüğüm şeyi çıkartıyor. Bir şeyler karalıyor hayır bir şeyin üzerini çiziyor!
Peki ya şimdi ne olacak?

RuE/Kasım2011



Devamını Oku »

22 Kas 2011

KatranKara..





Ameliyathanenin kapısında beklerken tam üç saattir sigara içmediğimi fark ettim. Acaba Sinan bunu bilseydi oradan sağlam çıkmayı hızlandırır mıydı? Aklımda tek soru hastane merdivenlerini iniyorum “neden” cevabını kendisinin vermesi için bekleyeceğimi söylüyorum duyduğundan şüphe etmeden.
Köşede elinde sigarası olan adamın yanına oturuyorum. Ateşini isteyip bende yakıyorum. Uzaklaşıyor adam o uzaklaştıkça kendimle savaşım başlıyor. İnsanların beni sevmesine izin vermiyordum. Sinan’a da bunu hissettirdiğimi sanıyordum. Ne aptallık ama!
Ceyda’nın sesiyle irkiliyorum. Canlı müzik için başvuranlar gelmiş. Beni bekliyorlarmış. Aşağıya inerken her zamanki sert bakışlarımı da yanımda götürdüm. Ön masalardan birine geçtim. Başlayabileceklerini söyledim. Onlara bakma gereği bile hissetmemiştim. Hangi şarkıyı çaldıklarını anlayınca kafamı kaldırdım karşımdaydı Sinan. O zaman başına gelecekleri bilseydi aynı tonda bakar mıydı bana? Ayaklarıma nasıl hâkim olamadım, o kemanı oradan nasıl aldım ve nasıl eşlik etmeye başladım. Bana baktığını hissetmemek elde değildi engelleyemedim ne onu ne kendimi. Şarkımız bittiğinde herkesten alkış almıştık. O geldikten sonra o kadar çok şey değişmişti ki kemanım bile ceviz kabuğu rengindeyken yeşil oluvermişti. Oysa ona yeşili sevdiğimi söylememiştim. Haftanın üç gecesi sahne alacaklardı artık. Anlaşma böyleydi. Ama geri kalan günlerde de beni dinlemeye geliyordu. İçim öyle yanıyor ki!


Canımdan çekip alacaklar seni..
Kanım çekilecek damarlarından!
Gözlerinde yitip gidecek benli anılar..
Tutsaklığı bitmeyecek gözkapaklarımın nefesine..
Anlamıyorsun işte
Anlatamıyorum!
Çok korkuyorum!
Korkuyorum!
Uyanmaktan,sensizlikten ve sessizliğe bürünen gözbebeklerinden..
En çokta gözlerimin yeşilinin kayboluşunu izlemenden..
Anlamıyorsun işte!
Suçun yok anlatamıyorum!


O yazmıştı bunu bana… Şimdi öyle iyi anlıyorum ki!


Bugün gelmeyecekti arkadaşlarıyla beraber olacaktı. Sahneye çıktığımda içimde koca bir boşluk oluştu tıpkı ön masada olduğu gibi. Şarkımı söylemeye başlamıştım. Sezen Aksu asla unutulmayacak şarkılarından olan masum değiliz. Bu şarkıyı neden seçmiştim hatırlamıyorum. Gözlerimi kapıya yönlendirdiğimde oradaydı ve garip bir şekilde bana doğru koşuyordu. Bana yaklaştı elini uzattı ben tutamadan silah sesini duydum öylece yere serildi. Şok anı ne kadar sürer ben ne kadar öylece kaldım kolumdan sızan kanın Sinan’ın üzerine düşüşünü ne kadar zaman izledim hatırlamıyorum.
Lanet olası bir adam elindeki silahı neden ateşledi niçin orayı seçti bunu öğrenmedim. Öğrenmekte istemiyorum. Bunun bir açıklaması olamaz. Çünkü o adam yüzünden benim kemanım siyah gözlerimde siyah. Çünkü o adam yüzünden Sinan hep karanlık bakıyor ya da ben öyle sanıyorum çünkü hala uyanmadı!

Çok korkuyorum!
Korkuyorum!
Uyanmaktan,sensizlikten ve sessizliğe bürünen gözbebeklerinden..
En çokta gözlerimin yeşilinin kayboluşunu izlemenden..
Anlamıyorsun işte!
Suçun yok anlatamıyorum!


RuE/Kasım2011


O Şarkı!!


Devamını Oku »

18 Kas 2011

Yalan!






Yine söylesen yalanlarını..
Ama
Bu sefer yalanlarına bilerek inansam..
Bilerek atsam kendimi sonu olmayan sisli nefesine,
Bilerek assam kendimi ölüme..
Yalandan..

RuE/Kasım2011
Devamını Oku »

10 Kas 2011

GöR..





Ah!
Ne güzeldi, gözlerime dokunuşun..
Şimdi;
Her baktığımda gözbebeklerimde,
Onlarca karabasan!



RuE/Kasım2011
Devamını Oku »